یکم- به نظرو وعده الهی محقق شده. من گرچه هنوز سوال های جدی دارم در مورد کارکردهای جنگ مقدس و.. اما پیروزی حزب الله و رهبر مومن عربی سید حسن را در راستای همین وعده خداوند و شعار حزب الله می دانم.

 دوم- خاک حزب الله لبنان بر سر کسانی که مدعی  اند حزب الهی هستند. اگر مثلا فرمانده جنگ حاج آقا ... بود به نظر شما در لس آنجلس یا آرژانتین ُ لندن و فرانسه بر له انها تظاهرات می کردند؛ آن خانم محترمه محجبه(؟!) انگلیسی زبان مقیم لس آنجلس می گفت: من طرفدار سید حسن نصرالله هستم، آیا تروریسم هستم...
پسر از پدر پیشی گرفته... وقتی تلویزیون المنار اذان پخش نمی کند که مبادا قرائت شیعه و سنی در آن ، وحدت لبنان را نشانه بگیرد ، وقتی سید حسن نصرالله در سخنرانی اش می گوید؛ آن یهودی اسیر لبنانی مثل من لبنانی و هم خون من است ، وقتی مسیحیان لبنان برای شهدای مقاومت لبنان در میان شهدا بیروت شمع روش می کنند ، وقتی ان شیخ سنی مذهب ، مبارزان را رزمندگان اسلام  می دانند و... به نظر شما راز این محبوبیت چیست... ان چیزهایی نیست که در اینجا مغفول واقع شده... قرائت های نابجا ما از برخی مسائل نیست و...

سوم- حفظ الله نصرالله

یکم- سوال فلسفی اینکه آیا می شود حاتمی کیا را بدون سینمای جنگ متصور شد ؛ پاسخی از سر ادراک ، عقل محض و حتی عرفان معناگرای سینمای ایران ندارد... باید لری به آن پاسخ گفت؛ نه آقا... ابراهیم محکوم است که در دامنه آتشفشان منزل بگیرد. چه خودش بخواهد و چه سید مرتضی.

 

دوم- به نام پدر به قدری بد بود که من ، مدافع ابراهیم حاتمی کیا ، مانده بودم چه خاکی بر سر کنم و آیا باید از او تعریف می کردم. شاید به هیچ جای کارگردان محترم برنخورد که یکی از مدافعانش را از دست داده اما حداقل می توانم بگویم ؛ آقای ابراهیم تو ذوق ما زد.

 

سوم- یک داستان ضد جنگ عالی؛ از همان اول معلوم بود ... راستی آقای پرویز پرستویی چقدر می خواهی در فیلم های حاتمی کیا تکرار شوی... داستان قشنگ با بازی بد بازیگران شده بود مث تکثیر کتاب من قاتل پسرتان  هستم روی پلی کپی ادراه بابا...

 

چهارم- به نام پدر ، به نام پدر نبود. به نام جنگ و ضد جنگ هم نبود، به نام حاتمی کیا بود. بعد از ارتفاع پست ، ابراهیم انگار دارد در ارتفاع پست فیلمسازی زیست می کند. گرچه این آخری خودش هم گفته بود من هم جزء مسافرین پرواز ارتفاع پست بودم.

یکم- ما یک مصاحبه کردیم با خبرگزاری فن آوری و ارتباطات در مورد وبلاگ... خدا قبول کنه! این هم یک بخشی از اون...

" اين روزنامه نگار وبلاگنويس همچنين افزود: شايد تا دو سال قبل بيشتر وبلاگ هايى كه ايجاد شده بود حالتى عمومى داشتند و وبلاگ نويسان نيز تصور مى كردند بايد در مورد مسائل عمومى و يا كلى وبلاگ بنويسند و نبايد خود را مقيد به يك موضوع خاص سازند اما به نظر مى رسد با گذشت زمان و تسلط وبلاگ نويسان بر ابزار و نوع ارائه محتواى مورد نظرشان عملاً توجه به مسائل تخصصى بسيار افزايش يافته است. حالا مى توان تعداد وبلاگ هاى زيادى را يافت كه در يك موضوع خاص- مثلاً مسابقات رالى و يا زمين شناسى- به فعاليت مى پردازند و از اين طريق عملاً ظرفيت هاى وبلاگ را در ارائه مطالب تخصصى باز مى كنند.

وبلاگ روزنامه نگاران هم رويکردي تخصصي دارد و کارکردهاي آن هم به شكلي غيررسمي رسانه يي است در نتيجه شرايط خاص، بايد و نبايدهاي جامعه ي ما باعث مي شود بتوانيم وبلاگهاي روزنامه نگاران را رسانه هاي شخصي هر كدام از آنها بناميم..."

 

دوم- بازدید کنندگان خبرگزاری فوتبال از سد ... هزار تا گذشت. از دوستان خوبم در هیات تحریریه خبرگزاری فوتبال تشکر می کنم. تلاش آنها باعث این اتفاق خوب شد.

 

سوم- پیام آقای خامنه ای به مردم لبنان بسیار جالب توجه بود . مخصوصا اینکه پایان آن بسیار دلنشین بود...

" سلام بر ملت لبنان، سلام بر حزب‌الله پيروز و سلام بر رهبر دلاور و مؤمن عربي سيد حسن نصرالله. "

یکم- احوالات دنیا مثل آدم های آن است. فعلا که همه چیز در تعلق به سر می برد و زمان هم. حکایت جنگ همنطوری ست ... تا حالا دیده اید که یه بمب خانه ای را تخریب کند... اگر تجربه اش را داشته اید، حتما می دانید که همه چیز یک دفعه می ایستد... زمان هم... یک حرکت آهسته...اسلوموشن...فروریختن خانه هم اینگونه است...نگاه به این منظره هم همینجوری ست.

 

 

دوم- این هم برای خودش حکایتی دارد... راستی سید حسن نصرالله باید به دلیل اینکه آن دو نظامی اسرائیلی را آزاد نمی کند و البت  این هم دلیلی بر کشتار است در لبنان؛ باید پاسخگوی خانواده هایی باشد که پسر از دست داده اند، دخترشان زیر آورا مانده و یا کودکشان در اتوبوس سوخاری شده ...

 سید حسن اما در گفت و گو با الجزیره در این رابطه گفته : من شرمنده روح تمام شهدا هستم که اگر اسرائیلی ها را آزاد کنم.

 

سوم- لبنان برای ما خبرنگارهای مث یک جشن می ماند... پارتی خبرنگاران. وقتی یکی ار رفقا داشت می رفت ؛ گفتم : ما در دامنه آتشفشان منزل گرفته ایم... هر لحظه ممکن است خاکستر شویم... غرق در مذاب!... بپا نسوزی برادر...

 

چهارم- خوب به سلامتی ، میمنت و شادمانی ویژه نامه همشهری ورزشی درآمد...چهارشنبه بود و شماره بعد... متعاقبا اعلام می شود. بفرمایید چس فیل!