مطلب زیر در همشهری ورزشی منتشر شده است...

 رئيس سابق فدراسيون فوتبال پس از شش ماه از روزي‌كه خبرنگاران رسانه‌ها را به دفترش دعوت كرد تا استعفاي رسمي خود را اعلام كند، اين‌بار در جلسه‌اي با عنوان تحليل مسائل روز فوتبال كشور، به گفت‌وگو با روزنامه‌نگاران نزديك به خود و برخي خبرگزاري‌ها پرداخت.

مهم‌ترين اتفاق اما بازگشت دوباره محمد دادكان به قامت منتقد محسن صفايي‌فراهاني است. وي كه پنج سال پيش، پس از گفت‌وگوهاي سلسله‌وار با مطبوعات به نقد صفايي‌فراهاني، رئيس وقت فدراسيون فوتبال نشست، براي سكوت به مشاوره دعوت شد و پس از آن به صورت پلكاني مراتب مديريتي در فدراسيون فوتبال را پيمود تا پس از استعفاي صفايي‌فراهاني به دليل مخالف‌خواني مهرعليزاده با وي، اعتماد رئيس وقت ورزش را كسب كند و به عنوان رئيس فدراسيون فوتبال برگزيده شود.

دادكان در دوران رياست خود از آنچه راه صفايي‌فراهاني ناميده شد، انتقاد مي‌كرد اما هيچ‌گاه او را رودررو به هماوردخواني نمي‌طلبيد. وي پس از استعفا رويه سكوت را در پيش گرفت تا پس از آنكه صفايي‌فراهاني در گفت‌وگوهاي رسانه‌اي فدراسيون‌هاي گذشته را به باد انتقاد گرفت، او را مورد خطاب قرار دهد. دادكان در ابتدا با اشاره به حضور كميته انتقالي و تدوين اساس‌نامه مي‌گويد: «كميته انتقالي براي كاري كه سه روز وقت مي‌طلبد، 5 ماه است همه را معطل كرده. عده‌اي كميته انتقالي را تبديل به دكان كرده‌اند. من به خودم كار ندارم اما مسئول كميته انتقالي چرا بايد برخلاف قوانين فيفا تيمي را با حكم دادگاه وارد ليگ كند؟ چرا بايد به همين دليل ليگ، 18 تيمي شود؟»

وي صفايي‌فراهاني را متهم به لابي كردن با سازمان ورزش كرد و ادامه داد: «آقاي صفايي‌فراهاني با سازمان ورزش لابي كرده است. به همديگر امتياز داده‌اند.»

محمد دادكان در مورد تركيب اعضاي كميته انتقالي فدراسيون فوتبال گفت: مگر آقاي صفايي‌فراهاني كارشناس است؟ آقاي خبيري، رغبتي، غفاري و هاشمي؛ اين‌ها مگر كارشناس هستند كه بدون حضور اهالي فوتبال و رسانه‌ها اساس‌نامه را تدوين كنند؟ همه اين كارها براي مطرح شدن است.

انتقاد دادكان از صفايي‌فراهاني در حالي صورت مي‌گيرد كه در كنفرانس مطبوعاتي ديروز كه او از سازمان ورزش، هيات‌مديره پرسپوليس و مطبوعات همانند گذشته انتقاد كرد.

یکم - دلیلی برای اینکه در این چند ماه در حال لاگیدن نبودم و خاک بازی را کنار گذاشته بودم، ندارم.
در توقیف بودم. امروز از توقیف درآمدم... خیلی خوشحال هستم... می خوام داد بزنم... زنده باد خودم... زنده باد... (مرگ بر زنده باد!)

دوم- حاج ممد آقا گلزاری نشریه را به بیرون می فرستند ،از قرار معلوم، به نام سپیده دانایی... از انجا که بنده دم دست ترین ادم مطبوعات ورزشی هستم و البته دوست و رفیق ایشان به کار دعوت شدم... در سپیده دانایی ، من دیوانه ترینم.

سوم- خیلی خوبه که خاطره ها هم عکس داشته باشند... مثل این: